Φωτιές, η καταστροφή και η αναγέννηση των δασών

Διάβασα μόλις σήμερα στο Οικολόγιο την εξαιρετική παρουσίαση του Παύλου Κωνσταντινίδη, Το πρόβλημα των δασικών πυρκαγιών στην Ελλάδα. Στην παρουσίαση αυτή εξηγείται το φαινόμενο των δασικών πυρκαϊών, από έναν ειδικό στο θέμα, με λόγια που μόνον ένας τόσο ειδικός μπορεί να μεταφέρει τόσο απλά και πειστικά.

Με ανθρώπινο λόγο, που η ποιότητά του δεν μπορεί να περικλειστεί στα παρατιθέμενα λίγα αποσπάσματα, ο Δρ. Κωνστατνινίδης εξηγεί μεταξύ άλλων:

Αντί να ενημερώσουμε τον κόσμο να μην προκαλεί φωτιές εξ αμελείας, καθόμαστε συνεχώς και μιλάμε για ασύμμετρες απειλές και για εμπρηστές και φτάσαμε σήμερα στο σημείο να είμαστε μια εφησυχάζουσα κοινωνία που λέει ότι αφού εμείς δεν είμαστε εμπρηστές, τότε δεν μπορούμε να βάλουμε φωτιά στο δάσος. Εκεί είναι το όλο τραγικό. Δηλαδή ουσιαστικά αυτό το οποίο συμβαίνει σε άλλες χώρες, δηλαδή να ενημερώνεται ο κόσμος και να μην προκαλούνται φωτιές τουλάχιστον εξ αμελείας, εδώ μας είναι εντελώς άγνωστο.

[...]
Κι έτσι, όλοι μάς πέρασαν την ιδέα ότι «αφού δεν είσαι εμπρηστής, δεν μπορείς να βάλεις φωτιά στο δάσος», κι όλοι κυνηγάμε τους εμπρηστές, όμως τον εμπρησμό μπορεί να τον κάνει ο καθένας μας, γιατί έχουμε καταντήσει να είμαστε μια εφησυχάζουσα κοινωνία που δεν προσέχει ούτε που θα πετάξει το τσιγάρο της!

[...]
Στην Ελλάδα όλοι περιμένουν τα αεροπλάνα. Όμως σ’ όλο τον κόσμο η αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών γίνεται με τον έγκαιρο εντοπισμό, την ταχεία μετάβαση δυνάμεων στη περιοχή και τον πολύ καλό συντονισμό των εμπλεκόμενων δυνάμεων. Στη χώρα μας σε άλλη συχνότητα μιλάνε οι πυροσβέστες, σε άλλη οι δασολόγοι, σε διαφορετική οι ΟΤΑ, οι στρατιώτες ή οι εθελοντές!

Μόνο όταν υπάρξει καλή εκπαίδευση των δασοπυροσβεστών - που αυτή τη στιγμή είναι κυριολεκτικά ανύπαρκτη στην Ελλάδα - και καλή πληροφόρηση των πολιτών σε θέματα δασικών πυρκαγιών, θα μπορούμε να έχουμε μια πραγματικά σωστή πρόληψη!

[...]
Μιλάμε όλοι για αναδασώσεις. Για να κάνεις μια αναδάσωση πρέπει να ξέρεις από τι αποτελείται το κάθε τμήμα της γης. Είναι όξινο; αλκαλικό; είναι βαθύ; αμμώδες; πηλώδες; τι χαρακτηριστικά έχει; Αυτή τη στιγμή η Πελοπόννησος είναι γεμάτη από ανθρώπους άσχετους που υλοποιούν τα μεταπυρικά έργα.

Η σύγχρονη τεχνολογία Συστημάτων Γεωγραφικής Πληροφορίας (Geographical Information Systems) μας δίνει τον τρόπο να δούμε ότι π.χ. σε έδαφος επιπέδου οξύτητας ph 6 μπορούν να αναπτυχτούν 20 φυτά. Αν αυτό το συνδυάσουμε με το βάθος του εδάφους, δηλαδή φυτά που δεν αντέχουν το ρηχό έδαφος και τα αποκλείουμε. Το ίδιο πρέπει να κάνουμε και με όλους τους οικολογικούς παράγοντες. Έτσι καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι σε μια συγκεκριμένη περιοχή μπορούμε να φυτέψουμε 4-5 φυτά. Και αυτά πρέπει να βάλουμε, κι όχι ό,τι φυτά διαθέτει το εκάστοτε φυτώριο.

Ο Δρ. Παύλος Κωνσταντινίδης είναι ερευνητής στο Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών (ΙΔΕ) του του ΕΘνικού Ιδρύματος ΑΓροτικών Ερευνών (ΕΘΙΑΓΕ).

Συνιστώ την ανάγνωση της παρουσίασης με θέρμη, και ευχαριστώ τον Αυγερινό και την Καλλιόπη για την υπόδειξη.

Kοινωνικά μέσα και άυλη παραγωγή

Με την ευκαιρία μιας συνέντευξης του υπογράφοντος, ο Τήλαφος προτείνει σε όσους ενδιαφέρονται να δουν σφαιρικότερα τα θέματα της καινοτομίας, της συλλογικής παραγωγής και χρήσης αγαθών όπως η πληροφορία, να επισκεφτούν το ηλεκτρονικό περιοδικό Re-Public.

Το Re-Public είναι ένας από τις λίγους ελληνικούς ιστοτόπους όπου μπορεί κανείς να βρει τέτοιο πλήθος προσεγγίσεων σε θέματα όπως τα κοινωνικά μέσα ή τα άυλα κοινωνικά αγαθά (π.χ. η πληροφορία), και τη σχέση τους με την δημοκρατία και τις διάφορες εκφάνσεις της.

Ένα μεγάλο μέρος της προβληματικής που αναπτύσσεται στις σελίδες του Re-Public, συμπίπτει με αναζητήσεις και επί μέρους πρακτικές προτάσεις που επιχειρεί να αρθρώσει ο Τήλαφος και το datablog Τήλαφος-αναδασωτέα, ενώ διερευνώνται και ζητήματα σχετικά με τον ρόλο μεγάλων εταιρειών της πληροφορικής, όπως η Google που φιλοξενεί αυτό το ιστολόγιο, στην παραγωγή και αξιοποίηση της συλλογικής παραγωγικότητας και ιδίως τις λιγότερο εμφανείς αλλά σημαντικότατες οικονομικές συνιστώσες που ενυπάρχουν σε τέτοιου είδους φιλοξενίες.

Ένα ακόμα άρθρο του τρέχοντος αφιερώματος στο Web 2.0, του οποίου μέρος είναι και η συνέντευξη που προαναφέρεται, προσφέρει πολύ ενδιαφέροντα επιχειρήματα για το λόγο που, ακόμα κι αν πολλά κοινωνικά μέσα (ιστολόγια, wiki κλπ) δεν καταφέρνουν παρά να αποτελούν μια επαναλαμβανόμενη πολιτική διαμαρτυρία, εν τούτοις και σαν τέτοια βοηθούν στην αναζωογόνηση και συντήρηση των πολιτικών πεποιθήσεων και απόψεων που οδηγούν σ' αυτήν τη διαμαρτυρία, διασφαλίζοντας την πολιτική συμμετοχή, δεδομένης της υπερβολικά μεγάλης πολιτικής απάθειας και του κυνισμού στην εποχή μας.

Η έννοια της ομότιμης παραγωγής, ή peer-to-peer (P2P) production, δηλ. της παραγωγής και χρήσης προϊόντων δια μέσου ελεύθερα κατανεμημένων συστημάτων, ως ένας τρίτος τρόπος παραγωγής, διοίκησης και ιδιοκτησίας, ξεχωριστός από την παραγωγή με σκοπό το κέρδος ή τη δημόσια παραγωγή, η οποία (ομότιμη παραγωγή) εμφανίζεται στη λειτουργία των σύγχρονων διαδικτυακών κυρίως κοινοτήτων, αναπτύσσεται διεξοδικά στον ιστότοπο της P2P Foundation, και στο ελληνικό wiki και ιστολόγιό της.

Σημαντική παρατήρηση για τέτοιου είδους ομότιμη παραγωγή, όπως πιθανότατα μπορεί να χαρακτηριστεί και η προσπάθεια του Τήλαφου, είναι ότι:

"[...]Η ομότιμη παραγωγή λειτουργεί πολύ ευκολότερα στη σφαίρα των άυλων αγαθών, όπου η προσφορά είναι ο ελεύθερος χρόνος και το διαθέσιμο πλεόνασμα υπολογιστικών πόρων. [...] Προς το παρόν η ομότιμη παραγωγή δεν προσφέρει κάποια λύση για την υλική επιβίωση των συμμετόχων της. Κατά συνέπεια, πολλοί άνθρωποι που εμπνέονται από τις κοινωνικές αξίες της ισότητας, θα καταφεύγουν στην εταιρική παραγωγή, την κοινωνική οικονομία, και άλλα σχήματα από τα οποία θα μπορούν να αντλήσουν εισόδημα, ενόσω, στον ίδιο χρόνο θα τιμούν τις αξίες τους. Με την έννοια αυτή τα σχήματα αυτά είναι συμπληρωματικά."

Περισσότερα, στις σελίδες των παραπάνω ιστοτόπων.

Τί συμβαίνει στη Μελίβοια Λαρίσης;

Ο δήμος Μελίβοιας βρίσκεται κοντά στις εκβολές του Πηνειού στη Λάρισα. Παρατηρώντας τις καταχωρίσεις δεδομένων στον Τήλαφο-αναδασωτέα, διαπιστώνει κανείς έναν αξιοσημείωτο αριθμό εκχερσώσεων και καταπατήσεων. Τα δεδομένα των στατιστικών είναι αδιαμφισβήτητα και ένα μικρό δείγμα τους έχει ως εξής:

                                         Πυκν.    Καταπατ./ Πυρκαϊές/
                                         Πληθ.    κάτοικο/  κάτοικο/
Δήμος       Νομός     Συμβ. Πυρκ. Καταπ. κατ/τ.χ. τετρ.χλμ. τετρ.χλμ.
--------------------------------------------------------------------
Μελιβοίας   Λαρίσης     27    4    23     14.57   1.58      0.27
Λεύκτρου    Μεσσηνίας   20    2    18     19.14   0.94      0.10
Μάνδρας     Αττικής     35    7    26     61.91   0.42      0.11
Κασσάνδρας  Χαλκιδικής  18    0    18     45.80   0.39      0.00
Μεγαρέων    Αττικής     44    9    32     84.58   0.38      0.11
Αγ.Θεοδώρων Κορινθίας   16    0    16     50.63   0.32      0.00
Κερατέας    Αττικής     28    7    16     86.28   0.19      0.08

Από τα παραπάνω φαίνεται ότι ο δήμος Μελίβοιας είναι ο δήμος με τον τρίτο μεγαλύτερο αριθμό καταπατήσεων στην Ελλάδα, με πρώτο τον δήμο Μεγαρέων Αττικής και δεύτερο τον δήμο Μάνδρας Αττικής. Αν όμως υπολογίσει κανείς και τον πληθυσμό και την έκταση του δήμου Μελίβοιας, θα διαπιστώσει ότι η αναλογία καταπατήσεων ανά κάτοικο ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο είναι σχεδόν τετραπλάσια αυτής των δήμων Μεγαρέων και Μάνδρας Αττικής. Με λίγα λόγια, οι κάτοικοι της Μελίβοιας φαίνεται από τα δεδομένα να είναι οι μεγαλύτεροι καταπατητές της χώρας, με δεύτερους τους κατοίκους του Λεύκτρου Μεσσηνίας και τρίτους τους κατοίκους της Μάνδρας Αττικής, για το έτος 2007+. Κι επειδή είναι ίσως άδικο να χρεώνεται ο τίτλος σε όλους τους κατοίκους, τα ονόματα των καταπατητών αναγράφονται τις περισσότερες φορές στις ανακηρύξεις που δημοσιεύονται στο ΦΕΚ.

Το θέμα φαίνεται να είναι γνωστό στην πολιτεία εδώ και πολλά χρόνια, όπως φαίνεται στο απόσπασμα από ερώτηση βουλευτή στις 12 Απριλίου 2005, που παρατίθεται:

Β. ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΣΕ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ
1. Στην με αριθμό 5397/23-11-04 ερώτηση του Βουλευτή κ. Βασιλείου Έξαρχου δόθηκε με το υπ’ αριθμ. 1353Β/17-12-04 έγγραφο από τον Υπουργό Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων η ακόλουθη απάντηση:

"Σε απάντηση της παραπάνω ερώτησης, σας γνωρίζουμε ότι:
Για την περιφέρεια Θεσσαλίας έχει ολοκληρωθεί ο χωροταξικός σχεδιασμός σε στρατηγικό επίπεδο με τη θεσμοθέτηση του αντίστοιχου Περιφερειακού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης (αρ. απόφασης Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ 25292/25.06.2003 - ΦΕΚ 1484/Β/04)."
...
"Β) Τις υπόλοιπες, ορεινές - ημιορεινές περιοχές, με προβλήματα ανάπτυξης, στις οποίες ουσιαστικά περιλαμβάνεται όλη η ορεινή περιμετρική ζώνη της Περιφέρειας.
Ιδιαίτερη περίπτωση αποτελεί η περιοχή των εκβολών του Πηνειού ποταμού, όπου λόγω της ευαισθησίας του περιβάλλοντος μεγιστοποιούνται τα δυσμενή αποτελέσματα των οικιστικών πιέσεων (κυρίως β' κατοικία με αυθαίρετη δόμηση). Επιβάλλεται η άμεση αντιμετώπιση του προβλήματος με λεπτομερή σχεδιασμό, κατά τον οποίο θα ληφθούν υπόψη η υπάρχουσα κατάσταση, η κείμενη νομοθεσία, οι κατευθύνσεις του παρόντος και οι προτάσεις των μελετών που έχουν εκπονηθεί για την περιοχή. Βασική επιδίωξη είναι, να θεσμοθετηθούν χρήσεις και όροι το συντομότερο και να εξασφαλιστεί η τήρηση τους και μέσω της παροχής κινήτρων, δεδομένου ότι η διαιώνιση των σημερινών προβλημάτων οδηγεί σε ραγδαία επιδείνωση της κατάστασης του περιβάλλοντος"
...
"Περαιτέρω, για την εν λόγω περιοχή, έχουν θεσμοθετηθεί οι Πολεοδομικές Μελέτες των περιοχών Αγιόκαμπου και Βελίκας (ΦΕΚ 342/Δ/1999 και 889/Δ/1999).
Συμπληρωματικά, σημειώνουμε ότι υπάρχουν θεσμοθετημένα Π.Δ/γματα καθορισμού Ζωνών Οικιστικού Ελέγχου για τα παραλιακά τμήματα των κοινοτήτων Σκήτης, Σωτηρίτσας, Μελίβοιας και Αιγάνης, Κρανιάς από το Δέλτα του Πηνειού μέχρι τα όρια του Ν. Λάρισας με το Ν. Πιερίας (ΦΕΚ 750/Δ/1991 και 589/Δ/1990).
Ο Υπουργός
Γ. ΣΟΥΦΛΙΑΣ"

Ας ελπίσουμε το ΥΠΕΧΩΔΕ, η Αγροφυλακή και τα δασαρχεία να κάνουν τη δουλειά τους, και να μην είναι τα παραπάνω τα αποδεικτικά στοιχεία ενός εγκλήματος που προαναγγέλλεται εδώ και καιρό.

Συλλογική προσπάθεια και προσωπική προβολή

Είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας
Γιώργος Σεφέρης
("Επί σκηνής ΣΤ' ", Τρία κρυφά ποιήματα, 1966)

Πολύς λόγος γίνεται συχνά για τη σημασία που έχει η συλλογική δράση των πολιτών στην δημιουργία ή στη διατήρηση πολιτικής συνείδησης και την εμπέδωση της δημοκρατίας. Είναι πιθανότατα πέρα από κάθε αμφιβολία ότι σε έναν τόπο όπου οι πολίτες ενδιαφέρονται για το τι συμβαίνει γύρω τους λειτουργεί καλύτερα η πολιτεία και οι οργανισμοί της, υπάρχει η αίσθηση του ανήκειν στην ομάδα και στο σύνολο, είναι ευκολότερη η επιδίωξη κοινών στόχων και κοινών συμφερόντων.

Πολλές φορές οι συλλογικές προσπάθειες, είτε λόγω της ροής των γεγονότων που δεν είναι προβλέψιμα και βαραίνουν περισσότερο κάποιους τομείς, είτε λόγω των προσωπικοτήτων των συμμετεχόντων, ή επειδή προσφέρουν κατάλληλο έδαφος ανάπτυξης προσωπικών φιλοδοξιών και αυτοπροβολής, καταλήγουν να μοιράζουν δυσανάλογα την δημόσια προβολή στους συντελεστές τους.

Συμβαίνει ακόμη πολύ συχνά, τόσο συχνά που να επιβεβαιώνεται σαν κανόνας, άνθρωποι με μεγάλη προσφορά, λόγω της σεμνότητας και της μετριοφροσύνης τους, να παραμένουν στη σκιά των προβολέων και στην αφάνεια, σε αντίθεση με ανθρώπους που μιλούν ή κινούνται περισσότερο, που συνήθως συγκεντρώνουν την μεγαλύτερη προσοχή.

Στοιχειώδης υποχρέωση κάθε συλλογικής προσπάθειας και μέτρο της δημοκρατικότητάς της, είναι η αναφορά στους συντελεστές του έργου της. Υποχρέωση είναι γιατί, τις περισσότερες φορές, αποτελεί την μοναδική δημόσια ηθική ανταμοιβή του έργου που προσφέρει ο καθένας στα πλαίσιά της. Μέτρο της δημοκρατικότητας της είναι γιατί, αποδίδοντας ονομαστικά στους συντελεστές της την προβολή που τους αναλογεί, αποτρέπει την καταχρηστική ιδιοποίησή της από λίγους, που συνήθως το επιδιώκουν.

Πολλές συλλογικότητες έχουν από αιώνες κατακτήσει και καθιερώσει κανόνες αναγνώρισης της προσφοράς των συντελεστών τους. Είναι αξιοπερίεργο πάντως ότι η ελληνική γλώσσα δεν έχει μία λέξη που να αποδίδει το νόημα της αναγνώρισης ή της πίστωσης της αξίας ή της προσπάθειας, αλλά το εκφράζει με διαφορετικές κατά περίπτωση λέξεις ή περιφραστικά, σε αντίθεση με άλλες γλώσσες (όπως η αγγλική με τη λέξη credit) που την αποδίδουν μονολεκτικά και χωρίς αμφιβολίες. Στον κινηματογράφο, για παράδειγμα, τα credits, ή "τίτλοι τέλους" στα ελληνικά (φράση που δεν πετυχαίνει να αποδώσει την έννοια της "πίστωσης της προσπάθειας"), αποτελούν μια στοιχειώδη υποχρέωση προς τους συντελεστές μιας ταινίας, ακόμα κι αν ελάχιστοι είναι οι θεατές που τους δίνουν προσοχή. Στις επιστήμες, οι αναφορές στους συντελεστές μιας προσπάθειας ή στις εργασίες, στα λόγια ή στις ιδέες τρίτων, είναι μέρος της αξίας της ίδιας της επιστημονικής προσπάθειας. Ενδιαφέρουσα εξαίρεση φαίνεται να αποτελεί ο χώρος της πολιτικής, όπου είναι συχνή η ιδιοποίηση συλλογικών αποτελεσμάτων χωρίς μνεία στους συντελεστές τους.

Ο Τήλαφος-αναδασωτέα αποτελεί ένα διαδικτυακό πείραμα συλλογικότητας. Αναγνωρίζοντας την αξία της συλλογικότητας στην προσπάθειά του, προσπαθεί να την αναδείξει, αξιοποιώντας για το λόγο αυτό την τεχνολογία των ιστολογίων και την ευκολία καταχώρισης σχολίων (δεδομένων για το datablog) που παρέχει και που πάντα αναφέρουν τον συγγραφέα τους. Επί πλέον, προτάσσει στα στατιστικά μεγέθη των αναδασωτέων τα στατιστικά των συμμετεχόντων, προσπαθώντας να αναδείξει και ποσοτικά το μέγεθος της συνεισφοράς τους.

Όμως η προσπάθεια ανάδειξης αυτών που συνεισφέρουν στο datablog θα ήταν ελλιπής, αν δεν γίνονταν ιδιαίτερη μνεία σε σημαντικούς συντελεστές του, και λόγω της ποσότητας των δεδομένων που καταχωρούν, αλλά και λόγω της συνέπειας και της πίστης που δείχνουν στην κοινή προσπάθεια.

Ο Τήλαφος-αναδασωτέα έχει την τύχη να συγκεντρώνει το ενδιαφέρον της Καλλιόπης Χαρκιανάκη από το ιστολόγιο Περιβάλλον και υγεία, αφανούς συντελεστή και του δικτυακού τόπου Οικολόγιο, της οποίας η υπομονή και η επιμέλεια δίνει μέγεθος και αξιοπιστία στο τελικό αποτέλεσμα του datablog. Η Καλλιόπη έχει γράψει τις οδηγίες για την εισαγωγή δεδομένων στο datablog, έχει διορθώσει πολλά λάθη στις καταχωρίσεις στοιχείων, έχει βοηθήσει στην διόρθωση λαθών στα εργαλεία του ιστολογίου και έχει κάνει τις μακρύτερες και κουραστικότερες καταχωρίσεις συντεταγμένων που έχουν αναρτηθεί μέχρι σήμερα στο datablog, όπως οι δύο που παρατίθενται κατωτέρω, 460 και 1069 ζευγών συντεταγμένων η κάθε μία αντίστοιχα, μεγεθών που περνούν απαρατήρητα από τους περισσότερους χρήστες των χαρτών του Τήλαφου:

Πυρκαϊά, Αργολίδος, Νέας Τίρυνθας, ΜΟΝΗ ΚΑΡΑΚΑΛΑ − ΡΑΧΗ ΣΜΥΡΤΟΡΕΜΜΑΤΟΣ − ΠΛΑΤΑΝΑΚΙΑ Αγίου Αδριανού και Ν. Ροεινού

Πυρκαϊά, Αργολίδος, Μιδέας, ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟ∆ΟΣΙΟΥ Ν. Ροεινού

Αξίζουν και πρέπουν όλα τα παραπάνω λόγια μαζί με χίλιες ευχαριστίες στην Καλλιόπη για την προσφορά της στον Τήλαφο-αναδασωτέα.

Τήλαφος-αναδασωτέα: Banner

Η Χριστίνα Σ. από το paraxenies.blogspot.com ετοίμασε αυτό το θαυμάσιο banner για όποιον θέλει να βάλει στην ιστοσελίδα του έναν σύνδεσμο-εικόνα προς τον Τήλαφο-αναδασωτέα. <a href="http://tilaphos-reforest.blogspot.com/"><img src="http://tilaphos.googlepages.com/tilaphos-reforest-banner.gif" border="0" alt="ΤΗΛΑΦΟΣ - ΑΝΑΔΑΣΩΤΕΑ - Η δημόσια πληροφορία ανήκει στον πολίτη"></a>

Για να μεταφέρετε και να εμφανίσετε αυτό το banner στις ιστοσελίδες σας, αντιγράψτε τον κώδικα που περιέχεται στο παρακάτω πλαίσιο και επικολλήστε τον στο σημείο που επιθυμείτε να εμφανίζεται το banner.

Πολλές ευχαριστίες στη Χριστίνα!

Ημερίδα ΤΕΕ για τις δασικές πυρκαϊές

Έγινε στο αμφιθέατρο του Υπ.Μεταφορών και Επικοινωνιών η ημερίδα του Τεχνικού Επιμελητηρίου της Ελλάδας (ΤΕΕ) με θέμα "Τεχνολογίες Πληροφορικής & Επικοινωνιών στην υπηρεσία της πρόληψης και της προστασίας του πολίτη και του οικοσυστήματος από τις δασικές πυρκαϊές".

Η ημερίδα ήταν αρκετά καλά οργανωμένη, με παρουσία του επιτρόπου της ΕΕ για θέματα περιβάλλοντος κ. Δήμα (κείμενο ομιλίας), του υπουργού Εσωτερικών κ. Παυλόπουλου, του Γ.Γραμματέα της Γ.Γ.Πολιτικής Προστασίας κ. Μουζά, καθηγητών πανεπιστημίων, ερευνητών και εταιρειών, αλλά η συμμετοχή ήταν μικρή (80-100 άτομα), παρά το ενδιαφέρον που παρουσιάζει το θέμα αυτό.

Τις εισηγήσεις των ομιλητών ακολούθησαν ερωτήσεις και ανοιχτή συζήτηση. Τις παρακάτω ερωτήσεις απηύθυνε ο Τήλαφος στους κυρίους Παυλόπουλο, Ασημακόπουλο και Μουζά.

Ερώτηση προς τον Ειδικό Γραμματέα Ψηφιακής Στρατηγικής του Υπουργείου Οικονομικών, καθ. Β.Ασημακόπουλο (απουσίαζε) ή την αντικαταστάτριά του κα Τσιγάνη (έφυγε μετά την παρουσίαση), και τον Γενικό Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας, κ. Μουζά (ο οποίος τίμησε με την παρουσία του την ημερίδα, τους διοργανωτές και το ακροατήριο, μέχρι το τέλος):

Με εξαίρεση την σύντομη αναφορά του προέδρου του ΤΕΕ στην ανάγκη κινητοποίησης των τοπικών κοινωνιών και των ενεργών πολιτών, το μέγιστο μέρος των ομιλιών αφιερώθηκαν στην περιγραφή πρωτοβουλιών και τεχνολογικών προτάσεων που αφορούν λειτουργίες και ενέργειες της διοίκησης. Όμως η επισήμανση του κ. J.S.Miguel της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι το 95% των αιτιών των δασικών πυρκαϊών οφείλονται στον ανθρώπινο παράγοντα, προσδιορίζει το πεδίο στο οποίο πρέπει να εστιασθούν οι προσπάθειες πρόληψης, που δεν είναι άλλο από τις τοπικές κοινωνίες.

Είναι επομένως απαραίτητη και αναμενόμενη η ανάπτυξη δράσεων που βοηθούν στην ενεργοποίηση των τοπικών κοινωνιών και των πολιτών τους προς την κατεύθυνση της πρόληψης των δασικών πυρκαϊών.

Ποιές δράσεις προβλέπονται από την ΓΓΠΠ προς την κατεύθυνση ενεργοποίησης των τοπικών κοινωνιών και διάχυσης πληροφοριών και οδηγιών για τις ειδικές συνθήκες κάθε τόπου;

Ερώτηση προς τον κ. Μουζά, Γενικό Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας:

Ποιο είναι το βάρος του παράγοντα "τοπική κοινωνία" στην αντιμετώπιση των κρίσεων; Με ποιο τρόπο αξιοποιεί η ΓΓΠΠ τον παράγοντα τοπική κοινωνία;

Ερώτηση προς τον Υπουργό Εσωτερικών κ. Παυλόπουλο (απεχώρησε μετά την έναρξη της ημερίδας λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων):

Το 2007 και το 2008 (μέχρι και τον Απρίλιο) έγιναν στην Ελλάδα 1800 περίπου κηρύξεις αναδασωτέων εκτάσεων.

Ο νόμος του 1979 που προβλέπει τις αρμοδιότητες, τον τύπο και το περιεχόμενο των κηρύξεων που δημοσιεύονται στο ΦΕΚ, δεν υποχρεώνει τα δασαρχεία να περιλαμβάνουν στο κείμενο των κηρύξεων συντεταγμένες των καμένων περιοχών και άλλων αναδασωτέων εκτάσεων, παρά μόνον ένα σχεδιάγραμμα. Αποτέλεσμα αυτής της παράλειψης είναι να υπάρχει ελλιπής τοπογράφηση των καμένων και αναδασωτέων εκτάσεων, αφού μόνον το 50% των δασαρχείων δημοσιεύει συντεταγμένες. Σε μερικούς μάλιστα νομούς (π.χ. Αττικής, Πειραιώς, Κεφαλληνίας κ.α.) όπου η υποχώρηση των δασικών εκτάσεων είναι σημαντική και η οικιστική πίεση μεγάλη, δεν γίνεται ΚΑΜΜΙΑ απολύτως τοπογραφική καταγραφή.

Έχει υπ' όψη του το ΥΠΕΣ το πρόβλημα με την μη υποχρεωτική αναγραφή συντεταγμένων στις κηρύξεις αναδασωτέων που δημοσιεύονται στο ΦΕΚ, και πώς σκοπεύει να το αντιμετωπίσει;

Οι απαντήσεις του ΓΓΠΠ κ. Μουζά (που ήταν φυσικά προφορικές και δεν ήταν δυνατόν να καταγραφούν επί τόπου) μαζί με το κείμενο των πρακτικών θα αναρτηθούν όταν δημοσιευτούν απ' το ΤΕΕ.

Πυρκαϊά Ελάτειας, Φθιώτιδος

Φωτογραφία από τους χάρτες του datablog: αναδασωτέα

Ανθρωπογενείς οι αιτίες, πέρα από κάθε αμφιβολία. Συμβάντα καθημερινά και συνεχή που τις περισσότερες φορές περνούν τελείως απαρατήρητα, παρά τη δημοσίευσή τους.

Το κείμενο του ΦΕΚ λέει "Κηρύσσουµε αναδασωτέα τη ∆ηµόσια δασική έκταση,[...], ώστε να αποκλειστεί η διάθεση της για άλλο προορισµό, αφ’ ετέρου δε την επαναδηµιουργία της δασικής βλάστησης µε φυσική αναγέννηση". Η φωτογραφία όμως, πείθει για το αντίθετο.