Social Media και Επικοινωνία

Την Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου θα πραγματοποιηθεί στο Μουσείο Μπενάκη ημερίδα με θέμα «Social Media και Επικοινωνία». Την ημερίδα διοργανώνει το Ινστιτούτο Επικοινωνίας και θα παρουσιαστούν μεταξύ άλλων και στοιχεία από έρευνα που έκανε το ινστιτούτο για το αντικείμενο.

Ο Τήλαφος θα συμμετάσχει με σύντομη παρέμβαση με θέμα "Κοινωνικά Μέσα και συλλογή δημόσιων δεδομένων".

Μπορείτε να δείτε το πρόγραμμα της ημερίδας και περισσότερες λεπτομέρειες στο blog της διοργάνωσης.

Re-public: Δημόσια δεδομένα για ποιους, με ποιον τρόπο;

Το ηλεκτρονικό περιοδικό Re-public οργάνωσε με επιτυχία ένα εργαστήρι για την υπόθεση των δημόσιων δεδομένων, λεπτομέρειες από το οποίο αναφέρθηκαν σε προηγούμενα άρθρα. Η παρουσίαση του γράφοντος H Εμπειρία του Τήλαφου (διαφάνειες) υπάρχει και σε βίντεο στον ιστότοπο του περιοδικού.

Εργαστήρι Re-public για τα δημόσια δεδομένα

Στο εργαστήρι που οργάνωσε το ηλεκτρονικό περιοδικό Re-public με θέμα "Δημόσια δεδομένα για ποιους, με ποιον τρόπο;" παρουσιάστηκαν τρέχουσες δράσεις που προωθούν ή και εφαρμόζουν στην πράξη το αίτημα για ελεύθερη διάθεση της δημόσιας πληροφορίας.

Λεπτομέρειες για το εργαστήρι και τις παρουσιάσεις υπάρχουν στη σχετική σελίδα του Re-public, όπου σύντομα θα ανέβει και το περιεχόμενο των παρουσιάσεων και βίντεο. Εκτός από το εξαιρετικό ενδιαφέρον που είχε το ίδιο το εργαστήρι σαν πρωτοβουλία και σαν εκτέλεση, οι παρουσιάσεις πρόσφεραν ένα θησαυρό πληροφοριών για το ζήτημα της δημόσιας πληροφορίας.

Στην παρουσίασή του ο Michael Cross από τον Guardian, έδωσε πολλά στοιχεία για την πετυχημένη καμπάνια Free Our Data στη Μεγάλη Βρετανία. Μεταξύ των άλλων, μου έκανε εντύπωση η αναφορά που έκανε στην (προφανή) ύπαρξη κρατικού μονοπωλίου στο θέμα των δημόσιων δεδομένων, γεγονός που ισχύει απολύτως και στην ελληνική περίπτωση.

Σε άλλους τομείς, όπως π.χ. στις τηλεπικοινωνίες, η κατοχή σημαντικής θέσης σε μια αγορά (άνω του 25-30%) από μία εταιρεία σημαίνει ότι θα πρέπει να ακολουθεί ορισμένους κανόνες που αποτρέπουν τον στραγγαλισμό της αγοράς ή την αυθαίρετη ρύθμιση των τιμών. Σε αυτούς περιλαμβάνονται ο υποχρεωτικός καταμερισμός του κόστους παραγωγής προϊόντων/υπηρεσιών σε κάθετους τομείς, η κοστοστρέφεια, η υποχρέωση παροχής βασικών υπηρεσιών σε τιμές κόστους, κ.ά.

Μια τέτοια θεώρηση για την "αγορά" των δημόσιων δεδομένων έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, και αν μη τι άλλο, αναδεικνύει άλλον έναν λόγο για τον οποίο η πολιτεία οφείλει να παρέχει ένα βασικό μέρος της δημόσιας πληροφορίας, που κατέχει ή συλλέγει, δωρεάν.

Μεταφράζω ένα μικρό σχετικό απόσπασμα από τη μελέτη "Η εμπορική χρήση της δημόσιας πληροφορίας", της Βρετανικής Επιτροπής Ανταγωνισμού (OFT), του 2006 ¹ , από τις αναφορές της παρουσίασης του Michael Cross στο εργαστήρι:

Υπόβαθρο οικονομικής θεωρίας

1.19 Αυτό το τμήμα ασχολείται με δύο σημεία της οικονομικής θεωρίας
     που αφορούν την πολιτική της πληροφορίας του δημόσιου τομέα. 
     Πρόκειται για επιχειρήματα σχετικά με το κατά πόσο είναι επιθυμητή 
     η μηδενική τιμολόγηση της πληροφορίας, καθώς και για επιχειρήματα 
     σχετικά με την τάση για μονοπώληση της προσφοράς πληροφοριών.

Η θεωρία της τιμολόγησης της πληροφορίας

1.20 Η βασική οικονομική θεωρία προτείνει ότι τα αγαθά της πληροφορίας 
     πρέπει να παρέχονται από οργανισμούς που χρηματοδοτούνται από τον 
     κρατικό προϋπολογισμό στο κόστος της διανομής τους και μόνον, το 
     οποίο στην εποχή του Διαδικτύου είναι πρακτικά μηδενικό. Αυτό το 
     επιχείρημα εξαρτάται από κάποιες υποθέσεις κλειδιά, όπως εξετάζονται 
     κατωτέρω. Στη συνέχεια εξετάζονται τα περισσότερο σύνθετα
     διδάγματα της οικονομικής θεωρίας στο πλαίσιο περισσότερο ρεαλιστικών 
     θεωρήσεων.

1.21 Το αποτέλεσμα της θεωρίας ότι οι κυβερνήσεις θα μεγιστοποιούσαν την 
     κοινωνική ευημερία με την δωρεάν παροχή πληροφοριών βασίζεται στην 
     εύλογη υπόθεση ότι τα αγαθά της πληροφορίας είναι αυτό που οι 
     οικονομολόγοι ορίζουν ως 'μη ανταγωνιστικά στην κατανάλωση'.
     Ένα αγαθό είναι μη ανταγωνιστικό εάν η κατανάλωσή του από ένα άτομο 
     δεν μειώνει την ποσότητα που είναι διαθέσιμη σε άλλους ανθρώπους. 
     Αυτό ισχύει για την πληροφορία που διατίθεται για μεταφόρτωση από το 
     διαδίκτυο, μια και κάθε επί πλέον μεταφόρτωση δεν έχει κανένα κόστος 
     για την κοινωνία. Σε αυτό το πλαίσιο, η χρέωση με μια τιμή, για 
     παράδειγμα, 10£ για τις επιπλέον μεταφορτώσεις θα ήταν ζημιογόνος 
     κοινωνικά, επειδή θα απέτρεπε χρήσεις που θα άξιζαν από 0-10£ σε 
     κάθε χρήστη αλλά δεν θα κόστιζαν τίποτε στην κοινωνία.

__________________
¹ : The commercial use of public information,Annexe F:International case studies, OFT, Dec. 2006

Περισσότερες αναφορές στις σημειώσεις του adeligia από το εργαστήρι.

Ο Καθεδρικός και το Παζάρι της πολιτικής ΙΙΙ: Ο οικοΤόπος στο Παζάρι

Υπολογίζοντας στην ανεκτικότητα του Παζαριού σε δοκιμές, ο Τήλαφος ετοίμασε ένα datablog για την δημιουργία ενός περιβαλλοντικού χάρτη της Ελλάδας με την καταγραφή περιβαλλοντικών προβλημάτων από τους πολίτες. Ο οικοΤόπος είναι κάτι σαν aggregator για περιβαλλοντικές ειδήσεις, με γεωγραφική αναφορά: κάθε πληροφορία αρχειοθετείται με βάση το είδος του προβλήματος και τον τόπο όπου συμβαίνει. Οι πληροφορίες μπορούν να προέρχονται από παρατηρήσεις αναγνωστών ή από ειδήσεις σε ιστοσελίδες τρίτων. Ιστολόγια ή ιστοσελίδες που έχουν θέματα περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος, μπορούν να αναρτούν στον οικοΤόπο συνοπτικές περιγραφές με συνδέσμους προς τις ειδήσεις τους, δίνοντας στους αναγνώστες του οικοΤόπου ή τους χρήστες της ροής του (feed) τη δυνατότητα να τις επισκεφτούν για να διαβάσουν ολόκληρα τα άρθρα στις σελίδες τους.

Τον οικοΤόπο δεν τον ενδιαφέρει η επισκεψιμότητά του, αφού δεν περιέχει πολιτικό κους-κούς ή απόψεις, και δεν ασχολείται με την υπόλοιπη επικαιρότητα. Τον ενδιαφέρει όμως πάρα πολύ η συμμετοχή των πολιτών στη συλλογή της πληροφορίας που καταγράφει και, κυρίως, η χρήση τους από όσο το δυνατόν περισσότερους, παντελώς ελεύθερα, μέσω του feed που λειτουργεί σαν web sevice.

Από την πρώτη σελίδα του οικοΤόπου:

Στον οικοΤόπο κατασκευάζουμε έναν μεγάλο χάρτη με περιβαλλοντικά προβλήματα απ' όλη την Ελλάδα.

Για να γίνει αυτό, βοηθάμε να συγκεντρωθούν τοπικές περιβαλλοντικές πληροφορίες μαζεύοντάς τες από ανθρώπους που τις γνωρίζουν ή από τις καθημερινές ειδήσεις. Όποιος θέλει, μπορεί να συνεισφέρει και τις δικές του πληροφορίες. Τις πληροφορίες αυτές μπορεί να τις χρησιμοποιήσει ελεύθερα και όποιος άλλος τις χρειάζεται.

Για να δειτε χάρτες με τις πληροφορίες, πατήστε το εικονίδιο που υπάρχει δίπλα στον κάθε τίτλο ή δείτε έναν μεγάλο χάρτη με τα τελευταία περιβαλλοντικά προβλήματα που καταγράφηκαν.

Για το πώς μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις πληροφορίες του οικοΤόπου στη δική σας ιστοσελίδα ή blog, διαβάστε εδώ.

Για την πολιτική συλλογής και διάθεσης των πληροφοριών, διαβάστε εδώ.

Τι κερδίζουν οι χρήστες από τον οικοΤόπο;

Οι απλοί επισκέπτες: βρίσκουν ένα διαδικτυακό χώρο με συγκεντρωμένα ανά νομό, δήμο, και είδος περιβαλλοντικά προβλήματα, που μπορούν με μεγάλη ευκολία να δουν σε ηλεκτρονικούς χάρτες.

Οι περισσότερο συνειδητοποιημένοι επισκέπτες: Μπορούν με πολύ απλό τρόπο, να προσθέσουν κάποιο πρόβλημα που οι ίδιοι γνωρίζουν, να ανακτήσουν το σύνολο των προβλημάτων που έχουν καταγραφεί για έναν τόπο και να το προωθήσουν στις τοπικές ή εθνικές αρχές απαιτώντας τη λύση τους.

Οι ιστολόγοι ή αυτοί που διατηρούν ιστοσελίδες με περιβαλλοντολογικό περιεχόμενο: Δίνοντας μια μικρή παράγραφο και τον σύνδεσμο προς την σελίδα τους όπου περιγράφεται το πρόβλημα με το εργαλείο εισαγωγής πληροφοριών ecoTopos, και χωρίς καν να επισκεφτούν τη σελίδα του datablog, κάνουν γνωστό σε περισσότερους το πρόβλημα και ταυτόχρονα αυξάνουν τις επισκέψεις στις σελίδες τους.

Οι της τοπικής αυτοδιοίκησης: Επισκεπτόμενοι τον οικοΤόπο μπορούν να ανακτήσουν καταλόγους με το σύνολο των καταγραμμένων προβλημάτων της περιοχής ευθύνης τους, να τους χρησιμοποιήσουν για τον προγραμματισμό των ενεργειών τους κ.λ.π. Σε ιδανικότερες καταστάσεις, συμβάλλουν και οι ίδιοι στη συγκέντρωση των προβλημάτων.

Ο οικοΤόπος άνοιξε, επισκεφτείτε τον!

Αφιέρωμα του Οικολόγιου για τον Τήλαφο

Ένας παραληρηματικός μονόλογος του υπογράφοντος, με έναυσμα ερωτήσεις της Ανδριάνας Σαρρή και της Καλλιόπης Χαρκιανάκη, παρουσιάζεται στο Τέταρτο Ενημερωτικό Δελτίο του Οικολόγιου με θέμα τον Τήλαφο. Το κείμενο είναι απομαγνητοφώνηση μιας συζήτησης που έγινε στις αρχές Απριλίου του 2008.

Τί είναι το Οικολόγιο;

Το Οικολόγιο είναι μια ανεξάρτητη πρωτοβουλία πολιτών. Γεννήθηκε στο διαδίκτυο, με αφορμή τις καταστροφικές και πολύνεκρες πυρκαγιές του καλοκαιριού του 2007. Φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν κόμβο έγκυρης ενημέρωσης και ανοιχτού διαλόγου σχετικά με τα μικρά και μεγάλα οικολογικά ζητήματα, καθώς και να συμβάλλει δυναμικά στη δραστηριοποίηση όλων των ενεργών πολιτών που επιμένουν να διεκδικούν ένα καλύτερο περιβάλλον.
[...]
Με οριζόντιες δομές και χωρίς δομημένη ιεραρχία, τόσο στις συνεννοήσεις μας όσο και σε εξωτερικής φύσεως δράσεις, καταφέρνουμε να μη μπορεί κανείς και τίποτα να χρησιμοποιήσει την ανιδιοτελή προσφορά του καθενός και κατ' επέκταση της ομάδας για προσωπικό, κομματικό, πολιτικό όφελος και προβολή.

Στο ζωντανό Forum του Οικολόγιου συζητιούνται και αποφασίζονται με οριζόντιες διαδικασίες όλα τα θέματα που απασχολούν την κοινότητα των μελών αλλά και των απλών επισκεπτών του.

Το Οικολόγιο αποτελεί μέχρι σήμερα τον μεγαλύτερο τροφοδότη εθελοντών για καταχωρήσεις δεδομένων του ΦΕΚ στο datablog Τήλαφος-αναδασωτέα και μια από τις συχνότερες προελεύσεις των επισκεπτών του.

Kοινωνικά μέσα και άυλη παραγωγή

Με την ευκαιρία μιας συνέντευξης του υπογράφοντος, ο Τήλαφος προτείνει σε όσους ενδιαφέρονται να δουν σφαιρικότερα τα θέματα της καινοτομίας, της συλλογικής παραγωγής και χρήσης αγαθών όπως η πληροφορία, να επισκεφτούν το ηλεκτρονικό περιοδικό Re-Public.

Το Re-Public είναι ένας από τις λίγους ελληνικούς ιστοτόπους όπου μπορεί κανείς να βρει τέτοιο πλήθος προσεγγίσεων σε θέματα όπως τα κοινωνικά μέσα ή τα άυλα κοινωνικά αγαθά (π.χ. η πληροφορία), και τη σχέση τους με την δημοκρατία και τις διάφορες εκφάνσεις της.

Ένα μεγάλο μέρος της προβληματικής που αναπτύσσεται στις σελίδες του Re-Public, συμπίπτει με αναζητήσεις και επί μέρους πρακτικές προτάσεις που επιχειρεί να αρθρώσει ο Τήλαφος και το datablog Τήλαφος-αναδασωτέα, ενώ διερευνώνται και ζητήματα σχετικά με τον ρόλο μεγάλων εταιρειών της πληροφορικής, όπως η Google που φιλοξενεί αυτό το ιστολόγιο, στην παραγωγή και αξιοποίηση της συλλογικής παραγωγικότητας και ιδίως τις λιγότερο εμφανείς αλλά σημαντικότατες οικονομικές συνιστώσες που ενυπάρχουν σε τέτοιου είδους φιλοξενίες.

Ένα ακόμα άρθρο του τρέχοντος αφιερώματος στο Web 2.0, του οποίου μέρος είναι και η συνέντευξη που προαναφέρεται, προσφέρει πολύ ενδιαφέροντα επιχειρήματα για το λόγο που, ακόμα κι αν πολλά κοινωνικά μέσα (ιστολόγια, wiki κλπ) δεν καταφέρνουν παρά να αποτελούν μια επαναλαμβανόμενη πολιτική διαμαρτυρία, εν τούτοις και σαν τέτοια βοηθούν στην αναζωογόνηση και συντήρηση των πολιτικών πεποιθήσεων και απόψεων που οδηγούν σ' αυτήν τη διαμαρτυρία, διασφαλίζοντας την πολιτική συμμετοχή, δεδομένης της υπερβολικά μεγάλης πολιτικής απάθειας και του κυνισμού στην εποχή μας.

Η έννοια της ομότιμης παραγωγής, ή peer-to-peer (P2P) production, δηλ. της παραγωγής και χρήσης προϊόντων δια μέσου ελεύθερα κατανεμημένων συστημάτων, ως ένας τρίτος τρόπος παραγωγής, διοίκησης και ιδιοκτησίας, ξεχωριστός από την παραγωγή με σκοπό το κέρδος ή τη δημόσια παραγωγή, η οποία (ομότιμη παραγωγή) εμφανίζεται στη λειτουργία των σύγχρονων διαδικτυακών κυρίως κοινοτήτων, αναπτύσσεται διεξοδικά στον ιστότοπο της P2P Foundation, και στο ελληνικό wiki και ιστολόγιό της.

Σημαντική παρατήρηση για τέτοιου είδους ομότιμη παραγωγή, όπως πιθανότατα μπορεί να χαρακτηριστεί και η προσπάθεια του Τήλαφου, είναι ότι:

"[...]Η ομότιμη παραγωγή λειτουργεί πολύ ευκολότερα στη σφαίρα των άυλων αγαθών, όπου η προσφορά είναι ο ελεύθερος χρόνος και το διαθέσιμο πλεόνασμα υπολογιστικών πόρων. [...] Προς το παρόν η ομότιμη παραγωγή δεν προσφέρει κάποια λύση για την υλική επιβίωση των συμμετόχων της. Κατά συνέπεια, πολλοί άνθρωποι που εμπνέονται από τις κοινωνικές αξίες της ισότητας, θα καταφεύγουν στην εταιρική παραγωγή, την κοινωνική οικονομία, και άλλα σχήματα από τα οποία θα μπορούν να αντλήσουν εισόδημα, ενόσω, στον ίδιο χρόνο θα τιμούν τις αξίες τους. Με την έννοια αυτή τα σχήματα αυτά είναι συμπληρωματικά."

Περισσότερα, στις σελίδες των παραπάνω ιστοτόπων.